Met een compromis probeer je zoveelmogelijk mensen tevreden te houden. Compromissen met veel verschillende partijen zijn precies daarom gedoemd te mislukken. Als je iedereen een beetje gelijk wil geven houdt dat per definitie in dat je iedereen ook een beetje ongelijk moet geven. En als iedereen een beetje ongelijk heeft gekregen is iedereen niet echt gelukkig met het compromis. Met als gevolg dat het compromis tot in lengte van dagen bekritiseerd blijft door alle betrokken partijen. Een goed voorbeeld bij deze stelling is de vernieuwde Dorpsstraat. De fietsstraat. Na jarenlang gekissebis kwam wethouder Portegies met de ‘stakeholdersmethode’. Alle belanghebbenden aan tafel en dan met alle belangen rekening houdend een oplossing proberen te vinden. De winkeliers wilden per sé tweerichtingverkeer houden. De vertegenwoordigers van de automobilisten wilden per sé de straat niet afsluiten. De bewoners wilden per sé geen overlast. De vertegenwoordigers van het langzaamverkeer (fietsers, voetgangers) wilden per sé een veilige straat. Iedereen heeft uiteindelijk een beetje gelijk gekregen en daarmee is niemand tevreden gesteld. Er ligt nu een klein strookje fietsstraat aan de CF Smeetskant van de Dorpsstraat en daaruit blijkt het ongelijk van het compromis. Fietsers voelen zich onveilig als rijdende verkeersdrempels. Auto’s kunnen daar weinig aan doen, je komt nu eenmaal dreigend over als je vlak achter een fietser aanrijdt met een auto. Auto’s manoeuvreren achterlijk om elkaar en de fietsers te kunnen ontwijken. De Dorpsstraat blijkt bijzonder onvriendelijk smal voor auto’s uit twee richtingen, gemengd met langzaam verkeer. Dat is snelheidsremmend, inderdaad, omdat het gevaarlijk is. Omwonenden gaan er niet op vooruit. Om fietsers in te halen moeten auto’s over het kasseienstrookje dat als middenberm is aangelegd, wat een herrie van jewelste oplevert vergeleken met een stook asfalt. Ondernemers gaan er niet op vooruit, want door de rare situatie worden mensen bang om de Dorpsstraat te gebruiken. Om trouwens nog maar te zwijgen over de aansluiting met de rotonde op de CF Smeetslaan… daar klopt voor fietsers al helemáál niets van. Gevolg van dit alles: de Dorpsstraat wordt al bekritiseerd voordat hij helemaal af is. Veilig Verkeer Nederland wil het plan nog eens tegen het licht houden. VVN is inderdaad één van de belanghebbenden die ‘stakeholder’ was.
U wilt nóg een voorbeeld van een falend compromis? De Alderstafel, waar alle belanghebbenden over Schiphol hebben mogen kissebissen. Iedereen heeft daar ongelijk gekregen, schitterend compromis. Werd meteen al bekritiseerd door de stakeholders.
donderdag 11 december 2008
Nummer 2 - compromissen
Labels:
Alderstafel,
coffeng,
compromis,
Dorpsstraat,
fietsstraat,
goudappel,
Smeetslaan,
stakeholders,
VVN
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten